Songtekst: Curse of the core.

It’s time to stop trying,
Let the souls alone.
There’s no possible way,
‘cause of the anger they have shown.

They don’t want to be saved,
Not anymore.
The are now used to their anger,
Anger inside their core.

>>Their souls are cursed,
Cursed with anger.
Their whole core has been taken,
Into the darkness.

They are doomed forever,
A cursed soul can’tbe saved.
The core of their body is evil,
Knowing nothing but darkness.<<

Into the darkness they’ll move on,
Searching for new victim’s.
Allthough those souls where good,
The’ll now do all sorts of bad things.

They’ll never be able,
To live among us again.
We’ll fight untill veryone is gone,
We’ll fight untill then.

>>Their souls are cursed,
Cursed with anger.
Their whole core has been taken,
Into the darkness.

They are doomed forever,
A cursed soul can’tbe saved.
The core of their body is evil,
Knowing nothing but darkness.<<


No longer will they take our life’s,
We will rule again.
We will fight even if it takes forever,
Fight with all of our man.

We will win,
Yes, ofcourse we will cucceed.
We will take them out,
‘Cause we are in desperate need.

In desperate need of freedom,
Desperate need of love.
We won’t have that if they’ll stay,
So we hope we’ll get help from above.

>>Their souls are cursed,
Cursed with anger.
Their whole core has been taken,
Into the darkness.

They are doomed forever,
A cursed soul can’tbe saved.
The core of their body is evil,
Knowing nothing but darkness.<<

Their souls are cursed,
Cursed forever.
But we will win,
We will succeed!



Gedicht: Hoe het moet.

Deel de liefde,
Deel de warmte,
Deel alles wat je lief is.

Geef me ruimte,
Geef me vrijheid,
Geef me wat onbereikbaar is.

Vergeef jezelf,
Vergeef een ander,
Vergeef iedereen die je dierbaar is.

Deel, geef en vergeef!



Gedicht: Dansend.

Bewegend zonder spieren,
Vliegend zonder vleugels,
Als een marionet.

Draaiend in een muziekdoos,
Poserend in pliée,
Als een ballerina.

Huppelend in een weiland,
Spelend in het veld,
Als een kleine meid.

Dansend.



Gedicht: Verkrachting.

Je hoort gefluister
en versnelt je pas.
Je had zo gehoopt
dat hier niemand was.

Nu wordt je achtervolgd
en begin je te rennen.
De geur van drugs in de steeg
kun je maar niet aan wennen

Je begint je daafs te voelen
en voelt heb dan dichtbij.
Je duwt hem van je af
maar daar heb je geen baat bij.

Nu wordt hij agressief
en gebruikt hij veel geweld.
Je valt neer op de grond
en wordt aan hem blootgesteld.

Hij kleed je langzaam uit
en begint je aan te raken.
Je voelt de onmacht opkomen
en probeert uit zijn greep los te raken.

Wat je ook probeert,
Hij laat je niet toch gaan.
als hij plots vertrekt
besef je dat je het hebt doorstaan.

Je dwaalt wat rond
en komt langzaam uit je roes.
Je loopt naar huis
met een kapot gescheurde bloes.

Eenmaal daar land je in bed
en probeer je alles te vergeten
Maar van zo’n herinnering
blijf je jouw hele leven bezeten…



Gedicht: Vragen des levens.

Hoe kan het toch
dat niemand weet
hoe het werkelijk zijn moet?

Waarom is het zo
dat niemand weet
wat slecht is en wat goed?

Wat kan het zijn
dat ervoor zorgt
dat alles gaat zoals het gaat?

Wie weet er iets
dat ervoor zorgt
dat er een oplossing komen gaat?
[ terug... ]