Gedicht: I’ll be with you.

A while ago I saw you,
Walking around crying.
I didn’t know what to say or do,
Because I also heard you were dying.

Please climb out of your dark forrest,
And find your yay to the brighter ways.
Live as much as you can,
I know you have more than just a couple of days.

I’llprotect you for all the danger that’s coming,
I’ll be with you when your time comes to go.
I’ll never forget our special friendship,
That’s just what I want you to know.



Gedicht: Een illusie.

Ik wil je niet verliezen,
Ik kan het gewoon niet.
Je bent een té belangrijk puzzelstuk in mijn leven,
Ik zal tot het einde blijven hopen dat het leven jou nog een kans biedt.

Ik zal bidden voor jouw leven,
Smeken bij de Heer,
Zodat jouw leven nog lang géén einde heeft,
Ik heb je nodig...telkens weer.

Iedere keer dat ik naar Sauerland ga,
Wil ik dat ook jij de gene bent die mij gedag zegt.
Ik smeek God dat jij de kracht daarvoor houdt,
En voor jouw leven vecht.

Grijp iedere kans die je krijgt,
Om jouw leven voort te zetten.
De Dood krijgt nog lang de kans niet om jou je leven te ontnemen,
Want ik zal Hem ervan beletten.

Ondanks dat een gedeelte hiervan slechts een illusie zal blijven,
Bid ik voor jouw leven.
Dat het nog een stuk verlenging zal krijgen,
Ookal is het maar voor even.



Gedicht: Te weinig tijd.

Ik dacht dat ik nog tijd had,
Tijd om jou te zien.
Tijd om jou nog een keer te bezoeken,
Maar dat jou eind zou komen,
Heeft niemand kunnen voorzien.

Nu is het te laat,
Het is jouw tijd om te gaan.
Jouw eeuwige rust te vinden,
Jij blijft altijd in mijn gedachtes,
Ookal raak je zover bij mij vandaan.

Meer dan een paar dagen heb je niet,
Dat is één ding dat zeker is.
Nu komen de emoties,
De tranen,
Gevolgd door een enorm gemis.

Gemis voor jouw vriendschap,
Jouw nabijheid.
Maar je hebt je best gedaan,
Voor je leven gevochten,
Het was een uitputtende strijd.

Verloren heb je niet,
Want je bleef in de strijd.
Bleef op je benen staan,
Zolang je kon,
Je hebt een plaats in mijn gedachtes…

…Voor altijd!



Gedicht: To lose everyone.

The look in your eyes said enough,
You didn’t want us there.
You forgot we weren’t there for you,
But did you care?

We all had to see,
That you were going through a rough time.
We and all the others were for sure,
This time you’ve crossed the line.

Can’t you see you’re loosing everyone?
By this game you’re playing.
This show you’re pulling off,
In a while you’ll be the one that’s paying.

You’ve allread lost your closesed friends,
Just like other people who did care.
And in a while your ‘old’ new friends,
Won’t be no longer there.

Than you’ll realise that you’ve lost a great husband in a terrible way,
And because of your stupid game.
Lots of loving friends,
So nothing will be the same.

Don’t blame other people,
When that time is there.
You’ve reached nothing,
And you’ve gone nowhere.

*This poem is based on a true and terrible story*
[ terug... ]